حضرت آیت الله مروارید از شاگردان میرزا مهدی اصفهانی واز بزرگان شهر مقدس مشهد بودند که پس از عمری مجاهدت در سال۸۳ دعوت حق را لبیک گفتند ودر رواق دار السرور حرم حضرت رضا(ع)  نزدیک کفشداری ۹ به خاک سپرده شدند 

سخنان داخل گیومه از قول شخص نیست!

 در ایام طلبگی در مشهد مقدس روزی چندی از آشنایان به من اطلاع دادند گه برای دیدنت داریم به مشهد می آییم.

من دیدم پول به اندازه ای ندارم که بتوانم پذیرایی در حد بالایی بکنم و خیلی دلم می خواست که توان آن را داشتم.دلم شکست وبه حرم امام رضا(ع) رفتم وعرض کردم که آقا حالا یک بار هم که می خواهند دیدن ما بیایند ما شرمنده شده ایم و نمی توانیم به خوبی پذیرایی کنیم.....

در برگشت از حرم در یکی از صحن هابا آیت الله مروارید  برخورد کردم ایشان با لبخند گفتند که

هان؟..تو هیچ وقت این موقع روز  حرم نمی آمدی‌‌!

تا خواستم حرفی بزنم از جیبشان مقداری اسکناس بیرون آوردند و بدون اینکه بشمارند در جیب من

گذاشتند                                                                                      اقتباس از کتاب کرامات معنوی

ابتدابرای بوسیدن دربهای چوبی  صحن ها  اشتیاقی نداشتم٫ اما همینکه به در طلای ورودی ضریح

رسیدم با شوق زیادی آن را بوسیدم

کمی فکر کردم و نزد آیت الله مروارید رفتم و ماجرا را نقل کردم و گفتم :آقا نکند امام من شده باشد  در طلایی ؟؟

آقا گفتند: برو خدا را شکر کن که فهمیدی !!((چون بعضی ها زیارت را در بوسیدن در و گرفتن ضریح می دانند))

                                                                                  بر گرفته از  سخنان آقای قرائتی